Ból w okolicy lędźwi

Bóle pleców lub okolicy lędźwiowej – to najczęstsze skargi pacjentów w praktyce medycyny ogólnej. Zajmują one drugie miejsce (po schorzeniach oddechowych) pod względem częstotliwości zwracania się o pomoc medyczną. Istnieje mnóstwo stanów zdrowia człowieka, które prowadzą do pojawienia się bólu kręgosłupa (plecy, lędźwie). Niektóre z nich są schorzeniami wrodzonymi, np. plecy Bifida, inne powstają wraz z upływem lat, np. osteochondroza, deformacja kręgosłupa, zmiany zesztywniające kręgosłupa, osteoporoza itp. Jednak najwięcej przyczyn bólu kręgosłupa (bóle w plecach i lędźwiach) u pracującej populacji związanych jest z obciążeniami 
w monotonnej pracy (siedzenie za kierownicą samochodu czy też praca siedząca przy komputerze) i z urazami kręgosłupa.

Mata rehabilitacyjna na plecy.

Bóle kręgosłupa (bóle w plecach i lędźwiach) spotyka się o wiele rzadziej u osób, które prowadzą sportowy tryb życia. Profilaktyce rozwoju osteochondrozy kręgosłupa i bólu kręgosłupa (bóle w plecach i lędźwiach) sprzyja przede wszystkim samodzielne gimnastykowanie się, uprawianie sportu, aktywny wypoczynek. Odciąża to napięte w ciągu dnia pracy mięśnie, wiązadła i stawy odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

Ból pleców – to w pewnym stopniu odpłacenie się ludzkości za chodzenie w pozycji pionowej, kiedy to najbardziej obciążony jest właśnie odcinek lędźwiowy kręgosłupa. Zgubny wpływ na kręgosłup ma również ogólne przemęczenie, nieprawidłowe odżywianie, nadmierna waga, stresy.

Ból pleców można podzielić na pierwotny i wtórny.

Przyczyny bólu pierwotnego – to patologie kręgosłupa: zmiany dystroficzne i funkcjonalne w stawach kręgów, krążkach międzykręgowych, mięśniach, ścięgnach i wiązadłach.
Bóle wtórne związane są z traumatycznymi urazami kręgosłupa, procesami nowotworowymi i infekcyjnymi, chorobami narządów wewnętrznych, w tym – narządów małej miednicy u kobiet, z osteoporozą i innymi patologiami. To swego rodzaju sygnał alarmowy, ostrzegający o zaburzeniach w organizmie. Bóle lędźwiowe mają mnóstwo przyczyn, niekoniecznie związanych z patologią kręgosłupa. Najczęściej występujące przyczyny stałego bólu w lędźwiach – to złośliwe i łagodne schorzenia narządów miednicy u kobiet i mężczyzn (gruczolaki macicy, mięśniaki macicy, nieprawidłowe miesiączkowanie, zapalenie jajników, porażenia dużych naczyń i nerek, chroniczne zapalenie gruczołu krokowego, niektóre schorzenia układu nerwowego).

Ogólne przyczyny powstawania bólu kręgosłupa (bóle w plecach i lędźwiach) to:

  • skurcz mięśni (ostry lub chroniczny);
  • wystawanie lub przepuklina krążka międzykręgowego (z możliwym zaciśnięciem nerwu);
  • procesy degeneracyjne kręgosłupa (osteochondroza, zniekształcenie kręgów, kręgozmyk);
  • choroba Scheuermanna-Mau’a;
  • choroba Bechterewa;
  • zwężenie kanału kręgowego;
  • sakroileit (zapalenie spojenia krzyżowo-biodrowego);
  • choroba zwyrodnieniowa stawu krzyżowo-biodrowego;
  • choroba zwyrodnieniowa stawu międzykręgowego (zesztywnienie kręgosłupa) itd.

Bóle lędźwiowe mogą wystąpić, jeśli:

  • Spędzacie wiele czasu za kierownicą samochodu lub przy komputerze.
  • Zajmujecie się dynamiczną pracą fizyczną z nagłymi zmianami położenia ciała (szczególnie, jeśli wasza praca związana jest z dużym obciążeniem fizycznym).
  • Przesadzacie z obciążeniem organizmu w sali treningowej lub klubie fitness. Bądźcie szczególnie ostrożni, jeśli zaczęliście trenować niedawno!
  • Macie głównie pracę siedzącą (pracownicy biur) lub stojącą (sprzedawcy, kelnerzy, chirurdzy, reklamujący towary na ulicy).
  • Z pasją pracujecie na działce.
  • Ważycie zbyt dużo.

Dodatkowe ryzyko dla kobiet:

  • Jesteście w ciąży albo niedawno urodziłyście dziecko.
  • Jesteście w okresie po menopauzie, sprzyjającej rozwojowi osteoporozy.

Najczęstszą przyczyną powstawania bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym jest osteochondroza kręgosłupa, która powstaje w rezultacie zaciśnięcia korzonków nerwowych, odchodzących od rdzenia kręgowego na tym lub innym odcinku kręgosłupa.

Bóle lędźwiowe przy osteochondrozie odcinka lędźwiowego kręgosłupa
Bóle lędźwiowe przy osteochondrozie mogą się nasilać w czasie kaszlu lub kichania, w czasie ruchu, szczególnie przy skłonach tułowia do przodu. Wraz z bólem w lędźwiach osteochondroza może się przejawiać zaburzeniem czucia w poszczególnych odcinkach skóry lub mięśni dolnej połowy tułowia i nóg, osłabieniem lub zanikiem odruchów ścięgnowych nóg. Z zasady zawsze przy osteochondrozie obserwuje się skrzywienie odcinka lędźwiowego kręgosłupa. W zależności od miejsca, w którym występuje skrzywienie, rozróżniamy skoliozy (skrzywienie kręgosłupa w prawą lub lewą stronę), lordozy (wygięcie do przodu) i kifozy (wygładzenie odcinka lędźwiowego lub nawet jego wygięcie do tyłu).

W przypadku, jeśli przy osteochondrozie ma miejsce zaciśnięcie rdzenia kręgowego, to obserwuje się zaburzenia w postaci niekontrolowanego oddawania moczu lub kału, a także zaburzenie czucia pęcherza moczowego lub narządów płciowych.

Najczęściej osteochondroza lędźwiowa przejawia się bólami korzeniowymi, tzn. rozwijającymi się w wyniku zaciśnięcia korzonków nerwowych, odchodzących od rdzenia kręgowego na tym lub innym odcinku.

Jednym z najbardziej znanych syndromów bólu lędźwiowego jest lumbago.

Bóle w lędźwiach przy lumbago Mata rehabilitacyjna na plecy

Lumbago (łac. lumbus – lędźwie; synonim – postrzał) – to napad nagłego i ostrego bólu, a także nadmierne napięcie mięśni w okolicy lędźwiowej. Powstaje z zasady w momencie obciążenia fizycznego lub tuż po nim, może być spowodowane przegrzaniem i następnie szybkim ochłodzeniem ciała. Nagle w ciągu kilku minut lub godzin pojawia się ostry przeszywający ból („postrzał”), ma niekiedy charakter piekący i rozpierający („jakby ktoś kołek wetknął w lędźwie”).

Bóle w lędźwiach przy lumbago pojawiają się na początkowym etapie procesu dystroficznego w krążku międzykręgowym, którego jądro miażdżyste traci sprężystość i rozpada się na poszczególne fragmenty. Fragmenty jądra podczas wysiłku fizycznego i przy ruchach kręgosłupa uciskają na pierścień włóknisty, zawierający receptory czucia. Podrażnienie receptorów w segmencie kręgosłupa jest przyczyną bólu, reakcji ruchowych i tonicznego napięcia mięśni w okolicach lędźwi.

Nagle pojawiający się ostry ból w lędźwiach jest rwący, pulsujący, kłujący i przeszywający. Chory nie może się wyprostować, mięśnie pleców są bardzo napięte. Najmniejszy ruch, kaszel czy wysiłek fizyczny zaostrzają ból. Ucisk na lędźwie jest bolesny. W czasie napadu bólu człowiek staje się bezradny, zastyga w wymuszonej pozycji, każda próba poruszenia się wzmaga odczuwanie bólu, powiększa się skurcz mięśni w okolicach lędźwi. Ból może trwać od kilku minut do kilku godzin, a nawet dni. W bezruchu i w pozycji leżącej na twardej powierzchni ból staje się mniejszy. Niekiedy silny ból znika tak nieoczekiwanie, jak nieoczekiwanie się pojawił. Wtedy chorym wydaje się, jakby w lędźwiach „coś wskoczyło na swoje miejsce”.

Przy kolejnych napadach lumbago bóle często pojawiają się w tylnej lub tylnej zewnętrznej powierzchni biodra lub goleni (ból lędźwiowy i rwa kulszowa), co wskazuje na włączenie się do procesu patologicznego odpowiednich korzonków rdzenia kręgowego.

Ischias rozwija się w wyniku zaciśnięcia korzonka, znajdującego się nieco niżej, niż w przypadku lumbago.

Bóle lędźwiowe przy ischiasu

Ischias (grec. ischiás, оd słowa ischíon – miednica, biodro, liczba mnoga – ischía – dolna część pośladka) – zapalenie korzeni nerwów rdzeniowych odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, schorzenie korzeni odcinka lędźwiowo-krzyżowego rdzenia kręgowego, a przede wszystkim – nerwu kulszowego.

Jest to największy nerw w organizmie człowieka. Ma swój początek na pięciu różnych poziomach rdzenia kręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, przyjmującym na siebie największe obciążenie. Następnie nerw kulszowy przechodzi w dół, wzdłuż nogi, rozdzielając się na mniejsze nerwy, które biegną do biodra, kolana, goleni, stawu stopowo-goleniowego, stopy i palców. Z powodu swej długości i ścisłego powiązania z wieloma narządami wewnętrznymi choroby nerwu kulszowego spotyka się bardzo często.

Ból w przypadku ischiasu bywa bardzo zróżnicowany. Może to być ból przeszywający, palący, kłujący, mrowiący i wywołujący zdrętwienie jednocześnie. Ból ten może być taki ostry, że pacjent nie może spać czy wykonywać podstawowych ruchów, nie może siedzieć, stać, schylać się czy też skręcać tułowia.

Bóle postrzałowe powstają w pośladku i wzdłuż tylnej powierzchni nogi, z reguły z jednej strony ciała. Podobnie jak w przypadku lumbago, nasilają się one przy zmianie pozycji ciała. Szczególnie ostry ból odczuwany jest na nodze – na kostnych wypustkach dolnej części pośladka i w okolicy kolana. Równocześnie tworzą się guzki bólowe w samych mięśniach biodra i podudzia.

Napady lumbago i ischiasu mogą powtarzać się przez całe życie. Dlatego ważne jest określenie typu obciążenia lub położenia ciała, które wywołują ich pojawianie się. Pozwoli to zapobiegać powrotom napadów. Ostre bóle tego typu leczy się analgetykami, blokadami przeciwbólowymi w okolicy kręgosłupa, a także specjalnymi zabiegami, rozluźniającymi kręgosłup i pośladek. Leczenie syndromu powinno być kompleksowe.

Bóle lędźwiowe przy chorobach nerek

Bóle w okolicy lędźwi są jedną z charakterystycznych oznak choroby nerek.

W przypadku patologii nerek charakterystyczny jest stały, tępy, męczący ból w kącie żebrowo-kręgosłupowym od strony chorej nerki. Często ból promieniuje („oddaje”) do podżebrza, w okolice pępka i dolnej części brzucha. Opisany wyżej ból uwarunkowany jest szybkim rozciągnięciem się torebki moczowej, np. przy obrzęku na tle ostrego zapalenia nerek lub zablokowanego moczowodu. Należy pamiętać o tym, że wiele schorzeń – chroniczne zapalenie nerek, wodonercze, nowotwory złośliwe czy wielotorbielowatość nerek – przebiega w sposób bezbolesny, ponieważ towarzyszy im bardzo wolne rozciągnięcie torebki moczowej.

Biorąc pod uwagę fakt, iż jeden i ten sam symptom może być następstwem różnych schorzeń, każde leczenie należy zaczynać od wizyty u lekarza i postawienia prawidłowej dokładnej diagnozy.

W celu pozbycia się ostrego bólu – w charakterze dodatkowego zabiegu uzdrawiającego i w celu profilaktyki bólu pleców i lędźwi – możliwe jest zastosowanie aplikatorów Lyapko. Aplikatory oddziałują na receptory skóry, punkty i strefy odruchowe, wywołując adekwatne reakcje organizmu. Włączają one system immunologiczny do pracy i dają mu dodatkowe siły do efektywnej walki z chorobą. Dotykając do skóry pacjenta, igły aplikatora stymulują wydzielanie wewnętrznych lekarstw człowieka, włączają do pracy z chorobą „wewnętrznego lekarza” człowieka.

W przypadku neurologicznych objawów osteochondrozy kręgosłupa chorego najczęściej kładzie się plecami na aplikatory, rozmieszczone wzdłuż jego kręgosłupa. Przy dobrej tolerancji na aplikatory można je umieszczać na całej powierzchni szyi, pleców, lędźwi i miednicy. Przy chronicznym zapaleniu korzeni nerwów rdzeniowych z przeciągającym się nasileniem choroby i zanikaniem funkcji zaleca się długotrwałe leczenie, trwające nawet kilka miesięcy, po 3 serie zabiegów, z przerwami na 1-2 tygodnie.

Na miejsca zdrętwiałe i bolące, a także na przylegające do tych miejsc, można dodatkowo oddziaływać przy pomocy wałka aplikacyjnego, można nosić maleńkie aplikatory w punktach największej bolesności (okolice lędźwi, wzdłuż nerwu kulszowego).

W przypadku neurologicznych objawów osteochondrozy kręgosłupa najbardziej efektywnym jest leczenie kompleksowe. Aplikację na wymienione miejsca i punkty zaleca się łączyć ze stosowaniem kremów, z tradycyjnym masażem lub masażem przy pomocy aparatu „Faraon”. W przypadku braku przeciwwskazań zaleca się łączenie oddziaływania aplikatorami z terapią manualną u specjalisty, który zna tę metodę.

Zabieg najlepiej jest zakończyć aplikacją na stopy (5-10 minut), wykorzystując wkładki «Stópka».

Podczas leczenia schorzenia chronicznego i w celach profilaktyki osteochondrozy odcinka piersiowo-lędźwiowego lub lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa zaleca się noszenie maleńkich aplikatorów i pasów aplikacyjnych w miejscach największego bólu (lędźwie, nerw kulszowy).

Po zabiegach aplikacyjnych zaleca się stosowanie maści rozgrzewających, uśmierzających ból (pochodzenia naturalnego, roślinnego).

Terapia wieloigłowymi aplikatorami Lyapko dobrze koresponduje praktycznie ze wszystkimi rodzajami leczenia fizjoterapeutycznego.

Dobry efekt leczniczy można osiągnąć tylko w przypadku stosowania się do zaleceń i przy indywidualnym doborze miejsc i metod oddziaływania.

Mata rehabilitacyjna na plecy