Wspomaganie leczenia schorzeń

Jak pracować z aplikatorami?

Płaskie aplikatory igłowe statyczne i wałki aplikacyjne wykorzystywane są do oddziaływania na różne strefy (podstawowe, dodatkowe, wspomagające).

W 90% przypadków należy oddziaływać na ten obszar, który nas niepokoi (strefa bólu), a w celu zwiększenia efektywności leczenia należy oddziaływać na dodatkowe i wspomagające strefy. Do ogólnego oddziaływania zawsze należy włączać obszar podstawowy – okolice kręgosłupa. Na obszary dodatkowe 
i wspomagające oddziałujemy wtedy, gdy z różnych przyczyn nie możemy oddziaływać bezpośrednio na strefę podstawową. Strefy dodatkowe i wspomagające mogą się znajdować na odcinkach przeciwległych do strefy podstawowej. W celu wzmocnienia efektu leczniczego należy oddziaływać na strefy symetryczne do stref zdrowych.

W celu osiągnięcia dobrego efektu terapeutycznego należy:

  1. Prawidłowo wybrać miejsca, czas i sposoby oddziaływania;
  2. Zachować prawidłowe ułożenie na aplikatorach.

Podstawowym warunkiem prawidłowego ułożenia jest równomierne rozłożenie ciężaru ciała na całej powierzchni aplikatora. W żadnym wypadku nie można układać aplikatora na absolutnie równą powierzchnię. Aby prawidłowo ułożyć aplikatory, należy jak najdokładniej wymodelować wygięcia kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym przy pomocy poduszek i zrolowanych ręczników.

W ciągu pierwszych pięciu minut kontaktu z aplikatorem stosunkowo dyskomfortowe kłujące odczucia przechodzą w komfortowe odczuwanie potężnego ciepła, przyjemnych wibracji i lekkiego kłucia. Po pewnym czasie można odczuwać senność, ogólne rozluźnienie, przechodzące w zdrowy pełnowartościowy sen.

W przypadku dyskomfortu w ciągu 10-15 minut należy zabrać aplikatory i zastosować dopiero po 5-10 godzinach lub na następny dzień. Przyczyną nieprzyjemnych odczuć może być nieprawidłowe nałożenie aplikatorów (tzn. nierównomierność obciążenia na igły, spełzanie z aplikatorów, co wywołuje zadrapania skóry). W celu usunięcia tych nieprawidłowości należy podnieść się nad aplikatorem i położyć się na niego ponownie po podłożeniu pod stawy kolanowe miękkiego wałka.

Ile czasu powinny trwać zabiegi aplikatorami N.Lyapko?

Czas oddziaływania aplikatorów igłowych zależy od występujących w danym przypadku symptomów i konkretnego zadania, które przed sobą stawiamy. W przypadku intensywnego bólu, podwyższonego ciśnienia tętniczego, rozdrażnienia, pobudzenia czy bezsenności zaleca się stosowanie aplikatorów w drugiej połowie dnia lub przed snem. Czas oddziaływania – 15-30 minut, dla wałków 10-15 minut.

W przypadku hipotonii (obniżonego ciśnienia), senności, osłabienia, zmniejszonej wrażliwości, a także 
u osłabionych chorych i osób w podeszłym wieku aplikatory należy stosować w godzinach porannych i w pierwszej połowie dnia. Czas oddziaływania aplikatorami płaskimi – 7-10 minut, wałkami – 5-7 minut. W niektórych przypadkach pozytywne efekt zostaje osiągnięty po oddziaływaniu od 30 minut do 1-2 godzin. Zabiegi powinny być wykonywane systematycznie (codziennie o podobnej porze dnia) przez okres 1-2 tygodni. Po 1-2 tygodniowym cyklu zabiegów należy zrobić 1-2 tygodniową przerwę, po której rekomendowane jest powtórzenie 1-2 tygodniowego cyklu zabiegów. Takich cykli można powtórzyć kilka – w zależności od występujących schorzeń.

Wieloletnia praktyka pokazuje pozytywny aspekt długiego (kilkumiesięcznego) codziennego stosowania aplikatorów. Odnotowano trwałą poprawę samopoczucia, zanik chronicznego bólu, wzrost napięcia mięśniowego i zdolności do pracy.

Zaleca się stosowanie aplikatorów Lyapko w następujących przypadkach:

  • Przy zwyrodnieniu kręgosłupa na aplikatory należy się położyć plecami, można rozmieszczać je na całej powierzchni szyi, pleców i okolic lędźwiowo-krzyżowych.
  • Przy bólach głowy, szyi, barków, rąk, w okolicy serca, w górnych i środkowych odcinkach klatki piersiowej aplikatory należy podkładać pod głowę, szyję, barki, górne i środkowe odcinki klatki piersiowej, dodać oddziaływanie na ręce i stopy.
  • Przy schorzeniach przewodu pokarmowego, wątroby i nerek aplikatorami oddziałuje się pod środkowy lub dolny odcinek pleców i pod lędźwie, a dla wzmocnienia efektu – na brzuch (przycisnąć woreczkiem z piaskiem). Na te części ciała można stosować pasy aplikacyjne „Podróżnik” lub „Maluch”.
  • Przy bólach dołu brzucha, krzyża, lędźwi, kończyn dolnych, a także przy chorobach i zaburzeniach funkcji narządów małej miednicy aplikatory stosuje się na odcinek lędźwiowy i krzyżowo-pośladkowy i na dół brzucha.
  • Przy urazach i złamaniach aplikator nakłada się na odcinek kręgosłupa, odpowiadający segmentowemu unerwieniu uszkodzonej kończyny, na 15-30 minut, następnie powyżej lub poniżej złamania.
  • W celu przyspieszenia gojenia się ran i przywrócenia funkcji przewodu pokarmowego po operacji aplikatory układa się powyżej lub poniżej miejsca operacji.
  • Przy zaburzeniu funkcji narządów w okolicy miednicy w celu wywołania oddawania moczu lub jego normalizacji, a także przy zapaleniu macicy, przydatków, pęcherza moczowego, gruczołu krokowego czy gruczolaku prostaty aplikatory przykłada się pod okolicę pasa i krzyżowo-pośladkową.
  • Przy przeziębieniach, chronicznych schorzeniach płuc i oskrzeli aplikatorem posługujemy się jak okładem (plastrem) z gorczycy. Aplikator stosuje się na plecy, kark, przednią część klatki piersiowej i okolice mostka.
  • W celu usunięcia ataku astmy oskrzelowej należy położyć się na aplikator odcinkiem szyjnym i środkową częścią klatki piersiowej albo wykorzystać pas aplikacyjny, a wałkiem igłowym lub maleńkim aplikatorem uciskać do wystąpienia bólu odcinki mostka i górne odcinki przedniej części klatki piersiowej. Przy czym obowiązkowo należy wstrzymywać oddech zgodnie z metodą Butejko.
  • Przy katarze, alergiach lub przeziębieniach na aplikatorze należy leżeć częścią potyliczną, a maleńkimi aplikatorami oddziaływać na okolice zatok szczękowych.
  • Przy nadciśnieniu tętniczym i silnych bólach głowy aplikatory stosuje się na okolice karku, środkowy odcinek kręgosłupa piersiowego, na szyję, głowę, kość krzyżową i stopy.
  • Przy chorobie wieńcowej, zaburzeniach rytmu serca i innych schorzeniach układu sercowo-naczyniowego oddziałuje się aplikatorem na górny i środkowy odcinek kręgosłupa piersiowego, miejsce odpowiadające sercu na ręce i na małym palcu stopy.
  • Przy chorobie wrzodowej żołądka i zapaleniu trzustki – dolny odcinek kręgosłupa piersiowego i odcinek lędźwiowy, w przypadku nasilenia choroby – powyżej i poniżej strefy bólu (plecy, brzuch lub w formie pasa).
  • Przy żylakowym rozszerzeniu żył kończyn dolnych strefa przyłożenia aplikatora – to lędźwiowy i dolny piersiowy odcinek kręgosłupa i prawa część klatki piersiowej (strefa odzwierciedlenia wątroby) przez 15-25 minut.
  • W celu efektywnego spalania tkanki tłuszczowej aplikator (odstęp między igłami 6,8 mm) przykładać po kolei na 7-10 minut na najbardziej otłuszczone miejsca i na lędźwiowy odcinek kręgosłupa – na 15-20 minut.
  • Wczesne zatrucia ciążowe – okolice klatki piersiowej, górna część odcinka lędźwiowego kręgosłupa – na 10-20 minut, górna część brzucha – na 15 minut.
  • Przy syndromie bólu w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, w celu poprawienia ukrwienia macicy i prawidłowego rozwoju płodu – oddziaływanie w okolicy lędźwiowo-krzyżowej miękkie i delikatne, aplikator z niewielkim odstępem między igłami (4,9-5,8 mm). Odczucia powinny być komfortowe.
  • W celu zachowania i stymulowania laktacji w okresie karmienia – górny i środkowy piersiowy odcinek kręgosłupa przez 15-20 minut, 1-3 razy dziennie.
  • Przy zapaleniu gruczołów sutkowych nakładać na okolice zapalenia gruczołu piersiowego oraz środkowego piersiowego odcinka kręgosłupa na 10-15 minut 1-3 razy dziennie.
  • Przy udarach aplikator wykorzystywany jest na wszystkie odcinki kręgosłupa, na kończyny, poczynając od zdrowej strony, następnie na okolice głowy i szyi, obowiązkowo zakończyć procedury oddziaływaniem na stopy w pozycji siedzącej lub stojącej.
  • Przy schorzeniach tarczycy oddziaływać na odcinek szyjny kręgosłupa. Efektywne jest oddziaływanie na strefy dodatkowe: krzyżowo-guziczną i na gruczoły nadnerczowe. Procedury należy zakończyć oddziaływaniem na stopy. Szczególną uwagę należy zwrócić na okolice stawu drugiego paliczka dużego palca i stopy (śródstopno-paliczkowego stawu dużego palca) od strony podeszwowej i tylnej stóp.

ZASTOSOWANIE APLIKATORÓW W WYBRANYCH JEDNOSTKACH CHOROBOWYCH

  1. Artroza
  2. Ból mięśni
  3. Ból w okolicy lędźwi
  4. Ból okolicy szyi
  5. Bóle lędźwiowe u kobiet w ciąży
  6. Hipotonia
  7. Oddziaływanie terapeutyczne aplikatorami w czasie ciąży i po porodzie
  8. Nadciśnienie
  9. Osteochondroza
  10. Osteoporoza
  11. Poparzenia słoneczne
  12. W okulistyce
  13. Zapalenie stawów
  14. Znaczenie aplikatorów w prawidłowym rozwoju dziecka
  15. Zastosowanie aplikatorów w sporcie
  16. Zastosowanie aplikatorów w kosmetologii

Zachęcamy też do zapoznania się z wybranymi zapytaniami dotyczącymi wykorzystania aplikatorów w niektórych schorzeniach i problemach zdrowotnych oraz odpowiedziami na nie. Zawierają one wiele przydatnych informacji

Podstawy diagnostyki odruchowej

Metoda diagnostyczna oparta została na fakcie, że w przypadku procesu patologicznego odcinki skóry, będące odzwierciedleniem narządów wewnętrznych, strefy projekcji punktów „współczucia” (wzdłuż kręgosłupa) i punktów „głosicieli” (na przedniej powierzchni tułowia), w różny sposób reagują na oddziaływanie aplikatorem igłowym:

  • norma: skóra zaróżowiona, ciepła;
  • pierwszy stopień uszkodzenia (częściowa kompresja, proces stosunkowo „świeży”): nadmierna reakcja na podrażnienie, skóra zaczerwieniona, podwyższona temperatura;
  • drugi stopień uszkodzenia (bardziej głęboki): obniżona reakcja na podrażnienie, skóra ma kolor lekko zaróżowiony, temperatura prawie nie zmieniona, nieco podwyższona;
  • trzeci stopień uszkodzenia (głębokie uszkodzenie): brak reakcji na podrażnienie, obniżona temperatura, skóra sucha, ścieńczała lub zbliznowaciała, blada.

Podczas oddziaływania aplikatorem igłowym normalna tkanka pozostaje w normie, a w zmienionych narządach i odcinkach skóry zachodzą procesy odnowicielskie, mające odzwierciedlenie na odcinkach skórnych, w postaci normalizacji kolorytu i innych charakterystyk. Wielkość mikroprądów miedzy igłami określana jest przewodzeniem skóry, zależącym od koncentracji elektrolitycznego składu potu i płynów międzykomórkowych. Różny stan energii w południkach również może być odzwierciedlony na skórze.

Symptomy „nadmiaru” (przy urazach, ostrym zapaleniu, przeziębieniach itd.):

  • podwyższona temperatura;
  • zaczerwienienie skóry;
  • obrzęki;
  • ostra miejscowa bolesność;
  • intensywne, ostre bóle.

W takich przypadkach oddziaływanie aplikatorami (15-20 minut) lub wałkiem (7-10 minut) może pomóc pozbyć się nadmiaru niepotrzebnej energii i doprowadzić organizm do normy.

Symptomy „niedoboru” (degeneracyjne procesy chroniczne, następstwa urazów, zapalenia korzeni nerwów rdzeniowych itd.):

  • dokuczliwe rozległe bóle;
  • obniżona temperatura;
  • bladość skóry;
  • głębokie drętwienie (mrowienie);
  • obniżenie czucia, brak reakcji na ból.

Oddziaływanie aplikatora igłowego przy syndromach „niedoboru” skierowane jest na nasycenie brakującą energią. W tym celu aplikatorem działamy przez dłuższy okres czasu (30-40 minut), a wałkiem – 10-15 minut.

Ten sam aplikator igłowy działa uniwersalnie: „zabiera” energię z odcinków skóry z podwyższoną wrażliwością, które odpowiadają podrażnionym organom wewnętrznym znajdującym się w stanie „nadmiaru”, doprowadza do normy z wydzielaniem silnego przyjemnego ciepła, a osłabione i zdegenerowane strefy z niedoborem energii budzi do życia i nasyca energią, normalizując i odbudowując utraconą funkcję. Po terapii na zmienionych odcinkach normalizuje się koloryt skóry, staje się ona zaróżowiona, zmienia się jej temperatura i pacjent odczuwa znaczną poprawę samopoczucia (znikają bóle i inne procesy patologiczne, zwiększa się zdolność do pracy itp.).