Bóle lędźwiowe u kobiet w ciąży

Wiele kobiet w ciąży niepokoją bóle w okolicy lędźwi, pleców i miednicy. Szczególnie często symptomy te towarzyszą drugiej połowie ciąży. Jest to związane z procesami, zachodzącymi w organizmie kobiety w miarę powiększania się płodu. Z powodu zwiększenia się rozmiaru brzucha u kobiety w ciąży przenosi się również środek ciężkości ciała. Próbując się do tego przyzwyczaić, jest ona zmuszona do coraz większego wyginania pleców w okolicy lędźwi.

Bólu pleców u kobiety w ciąży (mimo powszechności występowania zjawiska) nie należy rozpatrywać jako jej naturalnego składnika. Aby ciąża przebiegała w sposób jak najbardziej komfortowy, należy ustalić przyczynę bólu pleców.

W okresie ciąży w organizmie kobiety wytwarza się hormon, który prowadzi do zmian w spojeniach kostnych (chrząstkach, wiązadłach), a także w połączeniach kości miednicy. To relaksyna. W wyniku takiego szczególnego „rozmiękczenia” połączenia kości miednicy stają się bardziej podatne, bardziej rozciągliwe, co ułatwia przejście płodu przez zwarty pierścień miednicy w czasie porodu.

Oprócz tego organizm przyszłej matki zużywa dużą ilość substancji odżywczych, niezbędnych do wzrostu i rozwoju dziecka, włącznie z witaminami i wapniem, które potrzebne są do normalnej pracy aparatu ruchowego i więzadłowego. Substancje te należy stale uzupełniać, aby nie spowodować różnych chorób, przejawiających się między innymi bólami pleców czy kości miednicy.

Często bóle pleców, lędźwi i miednicy są objawami chorób aparatu ruchowego lub narządów wewnętrznych, które zaczęły się jeszcze przed ciążą. Bóle pleców mogą być związane ze skoliozą, osteochondrozą kręgosłupa, przepukliną międzykręgową, zapaleniem trzustki, odmiedniczkowym zapaleniem nerek, kamicą moczową (kamień w nerce jest ruchomy i uszkadzając przewody moczowe wywołuje ból). Z zasady bóle takie wywołane są długotrwałą monotonną pracą w niewygodnej pozycji lub nadmiernym obciążeniem fizycznym, co może wywołać ostry ból, utrudniający normalne wyprostowanie kręgosłupa.

Może wystąpić również zmęczenie, ociężałość, bóle nóg, wieczorne puchnięcie nóg, uczucie zgagi. Z czasem może się pojawić żylakowate rozszerzenie żył. W takiej sytuacji niezbędna jest konsultacja lekarska 
i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia. Równolegle z leczeniem, mającym na celu zmniejszenie bólu w plecach 
i lędźwiach, a także w celach profilaktycznych można stosować aplikatory Lyapko.

Wałkiem „Dużym” lub „Uniwersalnym” należy oddziaływać na powierzchnię pleców (ze szczególnym uwzględnieniem dolnej części odcinka piersiowego i lędźwiowego kręgosłupa) i na nogi. Czas oddziaływania rano – 5-7 minut, a wieczorem – 10-15 minut. Następnie można na dolną część odcinka piersiowego i na odcinek lędźwiowy kręgosłupa zastosować aplikator z rozstępem igieł od 4,9 do 5,0 mm (np. „Szansa” lub „Rumianek”). Cykl procedur należy stosować dwa razy dziennie.

Przy syndromie bólowym w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa, w celu poprawienie krwioobiegu w macicy i pełnowartościowego rozwoju płodu należy oddziaływać w sposób delikatny na odcinek lędźwiowy i krzyżowy kręgosłupa. Należy stosować aplikatory z niewielkimi odstępami między igłami (4,9 mm – 5,8 mm). Odczucia powinny być komfortowe.

Bardzo skuteczne jest stosowanie na kończyny dolne i stopy Aplikatora-pasa „Zdrowie” i wkładki „Stópka” (czas oddziaływania od 15 do 40 minut). Najlepsze efekty daje nanoszenie na zmoczone w roztworze leczniczym (wywar z ziół) podkładki z gazy.

W okresie poporodowym w celu usunięcia odczuwania bólu w czasie obkurczania się macicy należy oddziaływać na dół brzucha wałkiem „Dużym” lub „Uniwersalnym” (czas oddziaływania 10-15 minut). Naciskać należy lekko, odczucia powinny być komfortowe. Można nakładać pas „Podróznik” albo owijać się Pasem „Zdrowie”.

Procedury te pomogą również odbudować elastyczność skóry i zlikwidować rozstępy.